Program
Grzegorz Gerwazy Gorczycki
Completorium na chór mieszany i zespół instrumentalny
Tota pulchra es Maria
Te Ioseph celebrent
Vidi aquam

Dyrygent
Anna Szostak

Wykonawcy
Camerata Silesia
Zespół Instrumentów Historycznych „Baroque Sonus”:
Marian Magiera – trąbka
Stanisław Majerski – trąbka
Aleksandra Radwańska – skrzypce
Łukasz Krusz – skrzypce
Justyna Młynarczyk – viola da gamba
Tomasz Orlow – pozytyw

Gdy następnym razem zwiedzać będziecie zabytki Krakowa, zachęcamy do odszukania w katedrze wawelskiej średniej wielkości tablicy z brązowego marmuru i bogatymi zdobieniami. Widnieje na niej łacińska inskrypcja: „Pamięci najczcigodniejszego księdza Grzegorza Gorczyckiego, (…) kapelmistrza, przez wszystkich nazywanego Klejnotem Kapłaństwa”. To właśnie z katedrą na wzgórzu wawelskim przez ponad pół życia związany był najsłynniejszy kompozytor polskiego baroku. Pełnił tam obowiązki kapelmistrza, ale również opiekował się więźniami osadzonymi w basztach królewskiego zamku.
Muzyka, którą tworzył, była w zasadzie wyłącznie religijna i podporządkowana potrzebom liturgicznym. Słychać w niej doskonałe opanowanie zasad renesansowej polifonii, a także fascynację nowszym stylem koncertującym. W muzycznym opracowaniu Completorium, czyli modlitwy wieczornej, szczególnie zwracają uwagę kontrasty barwowe, fakturalne i dynamiczne. Gorczycki eksponuje głosy solowe, łącząc je ze sobą niemal we wszystkich możliwych konfiguracjach. Program koncertu wzbogacą motety, w których nieco wyraźniejsze są wpływy stile antico, czyli renesansowej polifonii. Jednak również i tu Gorczycki stosuje kunsztowne środki retoryczne w stylu największych arcydzieł włoskiego baroku. Muzyka Gorczyckiego od dawna zajmuje istotne miejsce w repertuarze Cameraty Silesii. Choć niektórzy mogą kojarzyć katowicki zespół śpiewaków z muzyką najnowszą i projektami specjalnymi, to należy przypomnieć, że właśnie muzyka dawna stanowi muzyczne korzenie zespołu. A skoro mowa o korzeniach, warto również wspomnieć śląskie pochodzenia Gorczyckiego, który przyszedł na świat w Rozbarku, dziś dzielnicy Bytomia położonej zaledwie kilkanaście kilometrów od NOSPR.

Szymon Maliszewski